دلتای سپیدرود داوود خانی لنگرودی

اشعار و داستان های فارسی و گیلکی داوود خانی لنگرودی

دلتای سپیدرود داوود خانی لنگرودی

اشعار و داستان های فارسی و گیلکی داوود خانی لنگرودی

دلتای سپیدرود داوود خانی لنگرودی

بگذار بسوزد پدر عشق از: داوود خانی لنگرودی

جمعه است و هوا سرد و بارانی و در باغ ملی لنگرود؛ به بارانی که شلاق می کشد بر گرده ی درختان نارون و کنجکاوانه، نگاه می بازم به دخترکی اندوهگین، پای یکی از آن درختان...

پر پیداست: خیسِ آب آسمان و دیدگان و انتظاری عاشقانه که می کُشدَش. پا سست می کنم. نگاهش به درازنای جاده ی باران خورده است و این پا و آن پا می کند...

( جمعه 10 آذر 1396 خورشیدی)

بر جاده ی خیس چشم دوزی               

هی غصه خوری و هی بسوزی

آخر چی شود؟ یــــــار بیاید!                

یاری – به نظر- خوش پَک و پوزی؟

این اشک که از دیده روان است            

ترسم بشود قوز روی قُوزی

ای دخترک! این عمر دوروزه                 

ارزَد تو بگو! گزی به گو..؟!

**

فارغ من از این دَغمَسه ناگاه                  

افکار تماماً چَــــــلَغوزی،

دیدم پسری هست کنارش                     

با کاپشن و شلوار و بلوزی

**

گفتم به خودم: بس کن و در رو!          

اینجا تو چرا از چه هنوزی؟

بگذار بسوزد پدر عــــــشق                  

دارد که چنین سرّ و رموزی

فتوکلیپ  بگذار بسوزد پدر عشق از داوود خانی لنگرودی

  • داوود خانی لنگرودی

داوود خانی لنگرودی

شعر طنز

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی