دلتای سپیدرود داوود خانی لنگرودی

اشعار و داستان های فارسی و گیلکی داوود خانی لنگرودی

دلتای سپیدرود داوود خانی لنگرودی

اشعار و داستان های فارسی و گیلکی داوود خانی لنگرودی

دلتای سپیدرود داوود خانی لنگرودی

۵۲ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «شعر طنز» ثبت شده است

  • داوود خانی لنگرودی

  • داوود خانی لنگرودی
  • داوود خانی لنگرودی

  • داوود خانی لنگرودی

  • داوود خانی لنگرودی
  • داوود خانی لنگرودی

شعر طنز تخم مرغ
از: داوود خانی لنگرودی


ای گران چون جامِ زرینِ حسنلو، تخم مرغ! 
                
کاشکی می داشتم یک دانه از تو، تخم مرغ!

روزگارِ لامُرُوّت را ببین، می بینی ام؟  
                      
آمده از فرطِ مشکل، خم به ابرو، تخم مرغ!   

پشم می کندم ز باغِ پنبه زاری در شمال
                    
کارگر بودم، شدم تعدیل نیرو، تخم مرغ!

از من ای دُرّ ِمدوّر! پیله و هم پشم ریخت   
                
اُملِتم کو؟ قانعم با آب زیپو، تخم مرغ!

این میان دیروز، مرموزانه گویا مرشدی   
                  
 زیر لب می گفت:"یاهو! یاهو! یاهو! تخم مرغ!"

خسته بودم تا نشستم، پلک هایم بسته شد...     
         
خواب دیدم مرغکی آمد لب جو، تخم مرغ!

می زند قدقدقدا وُ قدقدا وُ قدقدا  
                      
مرغک زیبا نشسته چارزانو، تخم مرغ!

بر چمن، لمبر˚سُران، با ناز و اطوار و ادا     
              
آریا! در دست خود دارد النگو، تخم مرغ!

ایستاده از قضا! از رویِ حزم و احتیاط    
             
در کنارش یک خروس پشمالو تخم مرغ!

پا شدم... دیدم زن بیچاره ی من خانه را     
        
می کند با غصه و اندوه جارو، تخم مرغ!

  • داوود خانی لنگرودی

بگذار بسوزد پدر عشق از: داوود خانی لنگرودی

جمعه است و هوا سرد و بارانی و در باغ ملی لنگرود؛ به بارانی که شلاق می کشد بر گرده ی درختان نارون و کنجکاوانه، نگاه می بازم به دخترکی اندوهگین، پای یکی از آن درختان...

پر پیداست: خیسِ آب آسمان و دیدگان و انتظاری عاشقانه که می کُشدَش. پا سست می کنم. نگاهش به درازنای جاده ی باران خورده است و این پا و آن پا می کند...

( جمعه 10 آذر 1396 خورشیدی)

بر جاده ی خیس چشم دوزی               

هی غصه خوری و هی بسوزی

آخر چی شود؟ یــــــار بیاید!                

یاری – به نظر- خوش پَک و پوزی؟

این اشک که از دیده روان است            

ترسم بشود قوز روی قُوزی

ای دخترک! این عمر دوروزه                 

ارزَد تو بگو! گزی به گو..؟!

**

فارغ من از این دَغمَسه ناگاه                  

افکار تماماً چَــــــلَغوزی،

دیدم پسری هست کنارش                     

با کاپشن و شلوار و بلوزی

**

گفتم به خودم: بس کن و در رو!          

اینجا تو چرا از چه هنوزی؟

بگذار بسوزد پدر عــــــشق                  

دارد که چنین سرّ و رموزی

فتوکلیپ  بگذار بسوزد پدر عشق از داوود خانی لنگرودی

  • داوود خانی لنگرودی

  • داوود خانی لنگرودی

  • داوود خانی لنگرودی